ايمني ساختمان

               كارگاه محلي است كه چند يا چندين نفر كارگر جهت انجام كار ساعتها وقت خود را در آنجا مي گذرانند . ساختمان و مشخصات ساختمان بايد طوري باشد كه علاوه بر داشتن شرايط بهداشتي ، دركارگر ايجاد ميل و رغبت نموده و براي افرادي كه در مجاورت كارگاه زندگي مي نمايند مزاحمتي ايجاد ننمايد .

در كارگاههاي صنعتي نكات زير بايد مراعات گردد :

 1ـ محل كارگاه تا حد امكان خارج از شهر باشد تاسر و صدا ، دود و فاضلاب كارگاه باعث ناراحتي و خطر جهت ساكنين اطراف آن ننمايد .

2ـ در بعضي كارگاهها معمولاً كانالهاي فاضلاب ، استخرهاي آب ، حوضچه هاي آب يا فاضلاب روباز ، پرتگاهاي خطرناك و چاههاي آب و غيره وجود دارد كه براي پيشگيري از وقوع حوادث مربوط به سقوط و خفگي درآنها ، بايد روي آنها را كاملاً پوشيده شده و درغير اين صورت اطراف آنها را نرده هاي حفاظتي مستحكم و مطمئن تا ارتفاع حداقل   90 cm نصب نمود  ضمناً مخازن سوختي ( گازوئيل ، مازوت و … )كه در زير زمين قرار گرفته اند بايد دريچه اي با قفل داشته باشند . ساير نقاط خطرناك نيز بايد محفوظ باشند .

3 ـ ساختمان سالن هاي توليد ، انبارهاي مواد اوليه و محصولات كارگاه ها بايد به گونه اي باشند كه اولاً : تحمل فشار ناشي از حداكثر بار و اشياء ثابت و ماشين آلات نصب شده و بارها و سقف علاوه بر استحكام از نفوذ و تبادل حرارت و برودت و عوامل زيان آور ديگر جلوگيري نمايد ، ثانياً : وسعت كارگاه آنقدر باشد كه به ازاء هر نفر كارگاه ، 12 متر مكعب فضا بدون احتساب فضاي اشغال شده توسط ماشين آلات ، ابزار و اثاثيه در نظرگرفته شود . در اين فضا ارتفاع بيشتر از 3m كارگاه محسوب نمي شود . بطوري كه كارگران به هنگام كار رفت وآمد و انجام كار ، مزاحم يكديگر نبوده و تماس و برخودري بي مورد و ناگهاني كه ممكن است باعث ايجاد حادثه گردد ، نداشته باشد .

4 ـ سقف كارگاه ، تحمل فشار ناشي از ريزش برف ، باران ، طوفان ، يخبندان و غير را داشته و پشت بام كارگاهها بايد از مواد عايق رطوبت پوشيده شود . و در صورتي كه از مواد شيرواني (خصوصاً فلزي ) استفاده مي شود لازم است زير سقف توسط لايه اي از مواد عايق حرارت ( نظير پشم  شيشه ) نصب كرده و تا حد ممكن از خطرات ناشي از آتش سوزي اين مواد جلوگيري بعمل آيد .

5 – كف ساختمان كارگاه بايد هموار و بدون پستي و بلندي بخصوص حفره هاي پر شده . و در اثر تعميرات و غيره باشد. همچنين كف كارگاه بايد سنگ فرش يا موزائيك و قابل شستشو بوده و سطح لغزنده نداشته باشد . كف كارگاه بايد شيب مناسب جهت خروج آب داشته باشد .

6 ـ هواي كارگاه : درصورت وجود گرد و غبار و ذرات ريز مواد در هواي كارگاه بايد حتماً هواي كارگاه به روش مناسب تهويه گردد و ضمن خروج گرد و غبار هواي تازه وارد كارگاه گردد در صورت وجود گازهاي مضر و دود ماشين آلات بايد سيستم تهوية مناسب به كار گرفته شود . .

موارد ايمني ساختمانها و كارگاههاي صنعتي

الف )محيط ساختمان

1ـ ساختمانهاي كارگاهها مي بايست از نقطه نظر ساختمانهاي واجد استحكام كامل بوده و در محاسبه پايه و سقف وكفها رعايت نكات زير بشود .  

1ـ1ـ تحمل فشار ناشي از حداكثر بارها واشياء ثابت ومتحرك .

۱ـ ۲ـ تحمل فشار ناشي از ريزش برف ، باران ، يخبندان ، باد و طوفان.

۱ ـ 3ـ تحمل فشار ناشي از بارهاي مطلق

2ـ اطاقها و محل كار دائم بايد لااقل3m از كف ساختمان تا سقف ارتفاع داشته و فضاي آن بايد براي حداكثر اشخاصي كه در آن محل كار مي كنند براي هر 12 متر مكعب كمتر نباشد .

3- در فضاي كارگاه نصب ماشين آلات و با قرار دادن اشياء و محصولات نبايد مزاحمتي براي عبور و مرور و يا كاركارگران  ايجاد نمايد .

4 ـ در اطراف هر يك از دستگاهها و ماشين آلات بايد فضاي كافي منظور داشت تا كارگران بتوانند براحتي براي انجام كارهاي عادي رفت و آمد نموده و در صورت لزوم اصلاحات و تعميرات و نقل و انتقالات مواد مصرفي يا توليدي را انجام داد

ب ) كف سازي ساختمان

1ـ كف اطاقها و قسمتهائيكه محل عبور كارگران بوده و يا براي حمل ونقل تخصيص داده شده بايستي صاف هموار بوده و عاري هر گونه حفره و سوراخ ، تراشه هاي چوب ـ برآمدگي ناشي از پوشش بي تناسب مجاري ـ ميخ و پيچ و مهره و لوله دريچه يا برآ مدگي و برجستگي و هرگونه موانعي باشد كه ممكن است موجب گيركردن و يا لغزيدن اشخاص گردد .

2 ـ كف اطاق ها و راهروها و پياده روها نبايد در شرايط عادي هيچگونه لغزندگي داشته باشد و يا از مصالحي ساخته و يا از موادي اندود شده باشد كه در نتيجه رفت و آمد ايجاد ناراحتي و گرد و غبار و سائيدگي در نتيجه لغزندگي ايجاد شود .

3 ـ در محل كار و مكانهائيكه دستگاههاي متعددي قرار دارند بايستي بوسيله خط كشي با رنگ مشخص در دو طرف راه اصلي و راههاي فرعي را مشخص نمود و حتي محل قرار دادن مواد خام و مواد توليدي بوسيله اين خطوط معين گردد تا محلهاي رفت وآمد ، حمل و نقل مواد و همچنين جهت حركت اصلي با علامت گذاري روي زمين معلوم و روشن باشد .

4 ـ كف كارگاه ها بايستي قابل شستشو بوده و در مواردي كه نوع كار موجب ريخته شدن آب كف گردد بايستي شيب كافي داشته باشد كه آبها را به سمت مجاوري فاضلاب هدايت نمايد .

ج ) نرده ها :

1ـ پلكانها و اطراف محل ورود و خروج آسانسورها و نقاط مشابه كه لغزندگي آنها موجب مخاطرات بيشتري نسبت به ساير جاها خواهد بود از مصالح غير لغزنده ساخته شود .

2 ـ در نقاطي كه از نردبان استفاده مي شود انتهاي فوقاني آن در هر قسمت كه قرار گيرد بايد بوسيله نرده هاي متحرك محافظت شود .

3 ـ در هر طبقه از ساختمان پرتگاههاي راه پله ها در هر طرفي كه غير مسدود باشد باستثناي قسمت ورود به پلكان بايد بوسيله نرده هاي دائمي كاملاً محفوظ گردد . مدخل پلكانهائيكه كمتر مورد نظر رفت و آمد هستند بايد بوسيله نرده هاي متحرك مسدود شوند .

4 ـ دريچه ها و مدخل هاي كه در كف كارگاه باز ميشوند بايد بوسائل زير محفوظ شوند .

1ـ4 ـ نرده هاي متحرك كه فقط در دو طرف آن آستانه داشته باشد .

2 ـ4ـ نرده هاي دائمي كه تمام اطراف آن داراي آستانه باشد .

3ـ4ـ دريچه هاي لوله دار  به همان كيفيت كه در مورد مدخل پلكانهاي فرعي وجود دارند باشد

5 ـ كليه نرده ها بايستي از چوب ، لوله آهن هاي پروفيل يا مصالح ديگري كه استحكام كافي داشته باشد ساخته شود .

6 ـ ارتفاع نرده هاي پايه لااقل  90cmاز كف باشد .

د ـ پلكانها :

1 ـ كليه پلكانها ـ سكوها ـ ( پلانفورم) و پاگردها بايد استحكام كافي داشته و تحمل فشار و سنگيني بارهاي عادي را داشته باشد ( خلاصه محاسبات فني بايد ضميمه نقشه جات تسليمي باشد) .

2 ـ اختلاف سطح بين دو پاگرد نبايد از  ۳.۷ متر تجاوز كند .

3 ـ پلكانها و سكوهائي كه از مصالح مشبك ساخته شده اند ابعاد چشمه هاي آن نبايد از25mmتجاوز نمايد تا اشياء متفرقه امكان سقوط از آن را نداشته باشد .

4 – عرض پلكانها باستثناي پلكانها سرويس و يا امدادي نبايد در هيچ مورد از  90cm كمتر باشد

5 – پلكانهائيكه بيش از ۲.۵ متر عرض دارند بايستي علاوه بر نرده هاي كناري با يك نرده دستي ميانه نيز مجهز باشند .

6 ـ شيب پلكانهاي سرويس نبايد بيش از حد 6 0 ⁰ باشد و عرض هر پله نبايد كمتر از 150cm   باشد .

7 ـ پلكانهاي سرويس نبايد به شكل مارپيچ يا پيچ و خم دار ساخته شوند .

5 – بالابرها :

1 – قفسه آسانسورها بايد در سراسر ارتفاع بسته بوده و راه ديگري باستثناء درها و پنجره ها و منافذ نور نداشته باشد .

2 ـ قفسه آسانسورهائيكه در خارج ساختمانها قرار دارند تا ارتفاع ۳ متر از هر طرف و از اين ارتفاع به بالا سمتي كه رو به ساختمان قرار دارد در تمام ارتفاع بايد بسته باشد .

3 ـ ديواره قفسه آسانسور بايد از يك تيغه سراسري و يا يك شبكه فلزي ( توري يا ميله اي ) و يا نرده هاي چوبي ساخته شده باشند . بطوري عادي اندازه روزنه هاي شبكه فلزي يا نرده چوبي نبايد از 5 ساتی متر در بعد كوچك خود بيشتر باشد . در جاهائيكه امكان خطر از اطاقك و  وزنه هاي تعادل و درهاي كشوئي هست روزنه هاي نامبرده نبايد از 12 میلی متر تجاوز كند .

4 ـ لبه ها ، تخته هاي كف اطاقك ، نعل درگاه و چوبهائيكه دركنار سطح تخليه قفسه آسانسور قرار دارد و برجستگي آنها از 2.5 سانتی متر بيشتر است بايد داراي سطح صاف ولبه هاي پخ باشد .

5 – در قفسه آسانسورها نبايد هيچگونه سيم ، طناب و يا لوله عبور داده شود مگر سيمها و كابلهائيكه براي بكار انداختن آسانسور لازم است .

6 ـ كليه سيمهاي برق به جز سيمهاي مخصوص برق اطاقك آسانسور بايد در لوله هاي فلزي قرار داده شود مگر اين كه از نوع كابل مسلح باشد . بديهي است كليه دستگاههاي برقي واقع در قفسه آسانسور يا در اطاقك بايد به منظور جلوگيري از خطر احتمالي و اتصال بسته و محفوظ باشد .

7 ـ قفسه آسانسور بايد داراي سقف محكم باشد